Jerôme van de Sande schrijft

Omdat er rondom een Tour de France ook altijd veel mooie verhalen te schrijven zijn, hebben we besloten om Roois enige echte razende reporter en columnist Jeroen ook een plek binnen deze site te geven.

Jeroen zal de Tour en het Tourspel van commentaar voorzien, en daarnaast kunt u enkele columns van hem verwachten


De Schoone Woerd

Pension ‘De Schoone Woerd’ verrijkt de dijk tussen Goedereden en Hellevoetsluis. Het is een boerderijtje met wit-rode luikjes, een rieten dak en een vriendelijke voordeur. ‘De Schoone Woerd’ doet vrolijk mee om het landschap in de regio nog meer Hollands te maken. Wat koetjes er tegenover in de wei. Iets verderop een klassieke molen met wat boompjes er omheen en een sloot, die waarschijnlijk doorloopt tot Nieuwenhoorn en vrijwel zeker na wat aftakkingen uitkomt in Rockanje.

Ik liep er vandaag met wat fietsvrienden binnen. Verkleumd, maar opgetogen, want we hadden net de tourkaravaan voorbij zien flitsen, een kilometer verderop aan de Provincialeweg. Met mijn fietsschoen plette ik bijna een schoothondje, want het enige wat me opviel was het scherm aan de muur. De eigenaar keek triomfantelijk vriendelijk. Zijn vrouw begroette ons wat onsympathiek door te stellen dat ze alleen koffie en thee had, maar het bleek een misleidende opmaat voor wat volgde. Annie – ik ben vrijwel zeker dat ze zo heet – begon grapjes te maken. Ze was ineens in haar nopjes. Waarschijnlijk door het glas wijn wat we net zo snel in haar keel zagen verdwijnen als de motor van de Gendarmerie, een half uur geleden.

De koffie en thee warmden ons op. De vingers begonnen te tintelen, oortjes kleurden rood, de moed was weer herpakt. Barman Ronald – ik ben vrijwel zeker dat hij zo heet – vertelde in geuren en kleuren over de heroïsche perikelen in de Tour. Over de valpartij in Rotterdam, hoe de Lotto – Jumbo ploeg (kampioen achtervolgen) het nakijken had en dat hij mikte op Cavendish als winnaar. Annie niet, die voorspelde dat de snelste ging winnen.

Bijna wilde ik vertellen over onze eerste pittige meters door de duinen, vanuit Monster richting Hoek van Holland, over de overtocht en de kapitein die ons tipte om niet de Maasvlakte op te gaan door het naderende onweer. Bijna wilde ik zeggen dat we dat uit heldhaftigheid toch gedaan hadden. (Hoewel het meer uit tijdnood was, omdat we anders de karavaan zouden missen.) Het lag op het puntje van mij tong om te beginnen over de verwoestende wind die ons welkom heette op het spookeiland en wilde hem dolgraag boeien door het beeld te schetsen hoe we nerveus de wolken op ons af zagen komen binnen de dorpsgrens van Brielle en hoe uiteindelijk de bliksem enkele kilometers verderop respect afdwong. Dan had ik er zeker aan toegevoegd dat we hadden geschuild achter een camper en dat het harder en harder begon te regenen. Gevolgd door een onthutste alinea over het feit dat zes mensen, nota bene met paraplu, zich bij ons hadden geposteerd en niemand aanbood om er mee onder te staan.

Ik had het allemaal willen vertellen, maar toen kropen de eerste zonnestralen door het kleine raam naar binnen. De gedachten om door te zakken bij Annie en Ronald en om later een taxi te bellen werden maar wat snel in mijn hypofyse weggestopt. Er telde nog maar één ding: de fiets op en tot de finish in de zon pendelen. Een beetje, een heel klein beetje, maakten we vandaag mee wat de Tourrenners voorgeschoteld kregen. Alleen voor hen geen ‘Schoone Woerd’.

 

Blog 'Jeroen'

Archief


Het Rooise Tourspel - Organisatie: Stichting RooisTourspel - Ontwerp en ontwikkeling: IIZY online software Hosting: IIZY online software