Jerôme van de Sande schrijft

Omdat er rondom een Tour de France ook altijd veel mooie verhalen te schrijven zijn, hebben we besloten om Roois enige echte razende reporter en columnist Jeroen ook een plek binnen deze site te geven.

Jeroen zal de Tour en het Tourspel van commentaar voorzien, en daarnaast kunt u enkele columns van hem verwachten


Geel maakt sterker, maar ook zwakker

Alles draait om de man in het geel. De camera’s zoemen voor hem, het publiek zwaait met gele vlaggetjes, voor hem. Het lijkt alsof mensen door je heen kijken. Officials steken de hand voorbij je schouder om de man in het geel welkom te heten. De rondemissen kijken vlak langs je heen. Ze babbelen en giechelen, natuurlijk over en om de man in het geel. Wat als het je teammaat is? Dan voel je je wel eens een vijfde wiel aan de wagen. Het geel maakt je team sterker, maar jezelf zwakker.

Ik stel me voor dat Nicolas Roche er mee kan worstelen. De Sky-renner is geen sublieme tijdrijder. Het is een goede klimmer, een prima ronderenner, maar een race tegen de klok is hem niet op het lijf geschreven. Met een kleine knoop in zijn maag zal hij vandaag gestart zijn. Met de wetenschap dat hij de steen in de schoen van zijn eigen ploeg kon worden. Met de gedachte dat Froome tijd kan gaan verliezen omdat hij niet aan kan haken. De camera’s draaien inmiddels, de wereld kijkt mee. De kilometers vliegen voorbij, minuten tikken weg en Nicolas krijgt het steeds zwaarder.

De laatste heuvel. Nicolas houdt van heuvels, maar zijn tong raakt inmiddels zijn ventiel. Hij kijkt naar Froome en ziet een perfecte houding, een feilloze cadans. Dat maakt hem moedelozer. Het geeft een mentale knak. Zijn benen schreeuwen ‘stop’. Nicolas kan het de laatste meters niet meer aan. Hij voelt de camera’s inzoomen op zijn gezicht. Omdat hij falende is, voor zijn eigen gevoel dan. Froome laat zich zakken, want andere teammaats zijn te druk met zichzelf. Het dwingt respect af bij Nicolas, maar hij voelt zich nog slechter. Hij wil de tijd niet zien, maar krijgt hem toch onder zijn neus gewreven.

Ze zijn maar 1 seconde langzamer. 1 minimale, pietluttige,niets beslissende seconde. Nicolas kan tevreden gaan rusten. Hij heeft niet gefaald en wat is hij blij met het geel in zijn ploeg. 

Blog 'Jeroen'

Archief


Het Rooise Tourspel - Organisatie: Stichting RooisTourspel - Ontwerp en ontwikkeling: IIZY online software Hosting: IIZY online software